Magia kabalistyczna i eloimiczna

Magia

Magia kabalistyczna albo najwyższa magia eloimiczna

Pełny przekład fragmentu z broszury „The Order of the Magi: Priests and Princes of Melchizadek” (1923)

Okładka broszury The Order of the Magi (1923). Skan: IAPSOP/SSOC; domena publiczna w USA.

„Kabbalistic Magic or Highest Eloimic Magic”, w: The Order of the Magi: Priests and Princes of Melchizadek, Department B, The Philosophical Publishing Company, Quakertown, Pennsylvania, 1923, s. 19–28. Egzemplarz cyfrowy: IAPSOP, Standard Spiritualist and Occult Corpus.

Atrybucja

Cyfrowy plik i współczesne katalogowanie przypisują broszurę Reubenowi Swinburne’owi Clymerowi (1878–1966). Na dostarczonej okładce nie ma jednak nazwiska autora. W samym fragmencie jako autor omawianego podręcznika występuje „Guru Rakadazan”. Dlatego nazwisko Clymera podano jako atrybucję bibliograficzną, a nie jako informację wydrukowaną na tych stronach.

Zasada przekładu

Zachowano perswazyjny, podniosły ton oryginału, lecz poprawiono błędy OCR i rozwinięto zapis liczb psalmów. Terminy własne – zwłaszcza Eloim, Eloimic i Æth – pozostawiono w formie bliskiej oryginałowi. Twierdzenia autora nie zostały w przekładzie zamienione w fakty naukowe.


Pełny przekład fragmentu

Magia kabalistyczna albo najwyższa magia eloimiczna

Magia kabalistyczna, czyli anielska, jest jedną z najwyższych form rytuału magicznego. Jest znacznie bardziej wszechstronna i czystsza niż magia astrologiczna, a zarazem całkowicie od niej niezależna. Magia anielska nie podlega prawom magii astrologicznej i pod każdym względem znajduje się na znacznie wyższym poziomie. Z tego powodu pozostaje w większej harmonii z rozwiniętą i oświeconą duszą człowieka. Pomaga mu się wznieść, ponieważ wymaga użycia wzniosłej woli, szlachetnych pragnień i czystych myśli. Już z tego jednego powodu należy ją przedkładać nad astrologiczne formy działań magicznych.

Początek Świętego Dzieła

Na początku Świętego Dzieła inwokacje Neofity mogą wydawać się słabe; nie powinno to jednak zniechęcać aspiranta. Siły Anielskie i Moce Eloimiczne nie oceniają człowieka według tej słabości, będącej jedynie oznaką braku doświadczenia i praktyki. Wyczuwają jednak słabość wynikającą z braku wiary – wiary w nie same i w moce, które nimi rządzą; tam zaś, gdzie wiara pozostaje uśpiona, działania tracą moc.

Ten, kto przystępuje do Wielkiego Dzieła z miłością i szczerym sercem, z ufnością we własne zdolności i wrodzoną moc oraz z niewzruszoną wiarą w niezawodność Mocy Hierarchicznych, nie zostanie pozostawiony samemu sobie, lecz z pewnością otrzyma potrzebną pomoc.

Działania magiczne

W „Magii kabalistycznej i eloimicznej”, w części zatytułowanej „Działania magiczne”, podano wskazówki, których wcześniej nie można było zdobyć za żadną cenę. Wyjaśnia ona jednoznacznie, dlaczego inwokacje magiczne stają się wszechmocne. Ukazuje rezultaty systemu rozwoju i w prostych, zrozumiałych słowach objaśnia przeznaczenie Tajemnych Gruczołów. Sekrety te znali dawni Magowie już tysiące lat temu w Indiach, gdzie nadano im nazwę Oka Śiwy albo Oka Duszy, wskazując w ten sposób, że jest to oko, przez które Dusza uzyskuje wzrok.

Mały Mózg – byt nazywany przez Hindusów czakrą albo Kołem Ognia – jest potężnym ośrodkiem mocy i energii, chociaż u ogromnej większości ludzi, być może także u czytelnika, pozostaje obecnie uśpiony, jakby pogrążony we śnie. „Magia kabalistyczna i eloimiczna” w pełni naucza metody, dzięki której Koło Ognia można obudzić i ujawnić jego moc.

Ożywiający ogień

Ożywiający Ogień, Energia Duszy – będąca aktywnością mózgu, ciała i nerwowej zasady życia – jest wchłaniana przez płuca z wielkiego oceanu Siły, Energii i Æthu. Myśli, pragnienia i Święte Mantramy, działając niczym filtry, oczyszczają powietrze, tak że człowiek pochłania więcej mocy rodzącej życie, dającej żywotność i wytwarzającej energię, niż jest to możliwe podczas zwykłego oddychania, bez względu na jego głębokość.

Powietrze wdychane przez Aspiranta, wraz z zawartym w nim tlenem, jest jedynie wehikułem i nosicielem Wielkiego Powszechnego Oddechu, często nazywanego Boską Mocą Niebios, lecz przez Magów słusznie określanego mianem Æthu.

Pierwsza religia

Religia magiczna, czyli inwokacyjna, była pierwszą wielką religią. Trzeba przyznać, że najwyższą formą religii jest ta, która wprowadza człowieka w bezpośrednią wspólnotę z jego Bogiem. Ta czysta służba religijna musiała stopniowo ustąpić, gdy człowiek pogrążał się w materializmie i niewierze, aż obecnie – poza nielicznymi wyjątkami – religia stała się zaledwie formą.

Działania magiczne

Najlepszym autorytetem w sprawach magii jest Biblia – zarówno Stary, jak i Nowy Testament. W całym Starym Testamencie znajdują się wskazówki dotyczące praktyk magicznych. Zapisano w nim obfite świadectwa rezultatów tych praktyk. Niemal wszyscy dawni prorocy i wizjonerzy zwykli wzywać Boga albo Jego usługujące anioły na pomoc. I niemal w każdym przypadku prośby zostawały wysłuchane, a wzywający otrzymywał pomoc.

Dawni Mistrzowie i Wtajemniczeni, należący do tajnych bractw i kapłaństw, posiadali tajemny klucz albo prawdziwą interpretację praktyk mistycznych i Inwokacji Hierarchicznych. Byty, Moce, Duchy lub Siły, ku którym kierowano działania magiczne, Mistrzowie i Wtajemniczeni nazywali Hierarchiami, natomiast kierowane do nich wezwania, modlitwy i błagania określano jako Inwokacje.

Adepci dawnego kapłaństwa sprowadzili praktykę magii do postaci nauki. Każdą moc na planie niebiańskim znano pod jej właściwym imieniem i według odrębnych cech; opracowano też skuteczną formułę i ceremonię, za pomocą których operator mógł wedle woli przywołać i odprawić każdą Moc Hierarchiczną, której pomocy lub obecności pragnął. Z tymi rytuałami i formułami magicznymi musiał zapoznać się każdy Neofita świątyni. Musiał osiągnąć biegłość w zasadach Inwokacji i wprawę w sztuce magicznej.

Najprostszą i najczystszą klasą formuł magicznych jest ta, którą nazywa się magią kabalistyczną. W swej najwyższej postaci formuły te są wolne od ducha zemsty i odwetu.

Mistrzowie formuł magicznych byli ludźmi, którzy poświęcili życie studiom, badaniom, osobistym próbom i eksperymentom. Nie zadowalali się niczym, dopóki nie uzyskali niepodważalnych rezultatów i niezaprzeczalnych dowodów. Było to możliwe jedynie przez prowadzenie życia, które czyni działania magiczne prawdą i mocą. Rezultaty te są możliwe wyłącznie przy szczerości motywu i czystości celu. Niech nikt nie wyobraża sobie, że sama ciekawość i przyjemność eksperymentowania z siłami okultystycznymi mogą dostarczyć wiarygodnych dowodów prawdziwości nauki magicznej ani że próby połowiczne, sceptyczne czy pozbawione czci odsłonią prawdziwą podstawę Magii.

Siedziba mocy

Mistrzowie i Wtajemniczeni dobrze wiedzą, że wewnątrz materialnego, fizycznego mózgu znajduje się inny, często nazywany Małym Mózgiem albo mózgiem duchowym. Ten mały mózg wewnętrzny jest siedzibą mocy duchowej i mistycznej. Jest organem używanym przy wykonywaniu rytuałów magicznych i ceremonii inwokacyjnych. Można rozsądnie twierdzić, że dopóki organ ten nie zostanie wysoko rozwinięty, ożywiony, czujny i aktywny, biegłość w sztuce magicznej pozostaje niemożliwa. W istocie ten mózg, czyli fizyczny ośrodek mocy duchowej, jest u większości ludzi uśpiony. Można go łatwo pobudzić do aktywności przez pobożność religijną, praktyki mistyczne i działania magiczne.

Siedziba istoty mocy

O tym gruczole, organie czy mózgu wewnętrznym nauka na ogół wie niewiele. U większości ludzi gruczoł ten jest praktycznie martwy, jakby nieistniejący lub nieaktywny. Znajduje się w stanie „wyschniętym”, zwiędłym i bezwładnym. Gdy zostanie pobudzony, wydziela surowicę albo płynną esencję. Wydzielina ta jest ośrodkiem lub źródłem transcendentnej mocy mistycznej. Doprowadzony do stanu wysokiej wrażliwości i aktywności gruczoł ten, czyli organ, staje się tronem boskiej natury człowieka. Widać stąd wyraźnie znaczenie ćwiczeń i praktyk mistycznych oraz formuł magicznych i inwokacyjnych.

Mózg mistyczny

Rozwój tego wewnętrznego mózgu mistycznego jest fundamentem wszelkiego powodzenia w magii. Aktywność albo uśpienie tego organu wyjaśnia, dlaczego niektórzy ludzie są adeptami magii, podczas gdy inni pozostają wobec niej obojętni, a nawet wrodzy, uważając ją za głupstwo lub przesąd.

Dwa mózgi

Raz jeszcze: dwoistość człowieka ujawnia się w tym, że materialnemu lub fizycznemu umysłowi odpowiada materialny albo fizyczny mózg, natomiast umysłowi duchowemu czy mistycznemu odpowiada fizyczny ośrodek mózgowy, który można nazwać mózgiem mistycznym lub duchowym. Zwykły mózg człowieka może być wysoko rozwinięty, podczas gdy mistyczny ośrodek mózgowy pozostaje niemal bezwładny.

Przyczyna tego nie jest trudna do odnalezienia. Mózg rozwija się zgodnie z kierunkiem lub kierunkami, ku którym zwracają się myśli i uwaga człowieka, jego zainteresowania i działania.

Rozwój mózgu mistycznego

Tak jak zwykły mózg podlega wzrostowi, pobudzeniu i zmianie, tak również mózg mistyczny jest podatny na ćwiczenie i kształcenie. Można go wyrwać ze zwiędłego i pozornie martwego stanu oraz pobudzić do życia i aktywności, aż stanie się ośrodkiem transcendentnej mocy.

Pokarm mózgu mistycznego

Mózg Mistyczny rozwija się, ożywia i „staje się żywy” wyłącznie poprzez pobożność, żar religijny albo działania magiczne i mistyczne; poprzez kierowanie myśli i uwagi ku sprawom duchowym; poprzez pochłaniające zainteresowanie rzeczami wiecznymi; poprzez odczuwanie i ćwiczenie natury estetycznej; poprzez wspieranie i pobudzanie mocy duszy.

Podkreślenie środków rozwoju

„Magia kabalistyczna i eloimiczna” podkreśla, że aspiracje i tęsknoty, myśl i nauka, energia i wysiłek skierowane ku religii lub magii rozwijają i pobudzają Mały Mózg. Mag z natury jest człowiekiem pobożnym. Aktywność i myśl zwrócone ku tym właśnie dziedzinom pobudzają szyszynkę i skłaniają ją do wydzielania surowicy albo płynnej esencji, która stanowi podstawę szczególnej mocy niezbędnej do osiągnięcia biegłości w działaniach magicznych. Ogólnie rzecz biorąc, prawa i metody rozwoju są takie same jak w każdej innej dziedzinie.

Częściowy spis treści

  • Jak dokonują się przemiany.
  • Jak budowane są komórki mocy.
  • Ośrodek Duszy albo mocy Magicznej.
  • Możliwości człowieka są nieograniczone.
  • Jak rozwija się moc lub siła Maga.
  • Jak rozwija się Mózg Mistyczny.
  • Najwyższa moc jako rezultat stopniowego wzrostu.
  • System władzy Hierarchicznej.
  • Życiodajne Mantramy i oddychanie jako środki rozwoju.
  • Moc zawarta w naładowanych substancjach.

Magia kabalistyczna

Psalm 1 i Inwokacja; Psalm 14 i Inwokacja; Psalm 16 i Inwokacja; Psalm 17 i Inwokacja; Psalm 18 i Inwokacja; Psalm 21 i Inwokacja; a także Psalmy 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 32, 34, 35, 36, 40, 41, 44, 46, 47, 48, 51, 53, 56, 57, 63, 65, 67, 68, 69, 72, 73, 74, 75, 90, 91, 94, 95, 96, 98, 102, 103, 105, 106, 107, 108 i 111 oraz ich Inwokacje.

Psalm 119 różni się całkowicie od pozostałych, ponieważ jest podzielony na wiele części, z których każdej należy używać jako inwokacji w jej szczególnym celu. Niemal wszystkie odnoszą się do przynoszenia ulgi cierpiącym, a „Magia kabalistyczna i eloimiczna” podaje nie tylko sposób użycia i inwokacje, lecz również staranne wskazówki dotyczące kąpieli, diety, ćwiczeń i oddychania. Jest to kompletny traktat o łagodzeniu chorób środkami boskimi i naturalnymi.

Najwyższe inwokacje eloimiczne

Istnieje Magia Inwokacyjna, często nazywana kabalistyczną, która w istocie jest eloimiczna, czyli czysto Hierarchiczna. Polega na wzywaniu szczególnych Mocy Hierarchicznych wyłącznie poprzez Inwokacje – bez znaków astrologicznych i bez Psalmów.

Magia eloimiczna jest formą Magii absolutnie czystą i najwyższego rodzaju; uczeń musi jednak najpierw przejść drogę oczyszczenia, treningu i rozwoju, zanim zdoła nawiązać kontakt albo wejść w więź z tymi mocami eloimicznymi.

Najwyższym porządkiem Eloim jest dziesięć części Wielkiego Powszechnego Ojca. Można uważać je za współuczestników Boga, gdyż są Jego bezpośrednimi częściami albo emanacjami.

  • Inwokacja o pełnię Życia.
  • Inwokacja o Mądrość.
  • Inwokacja o wyzwolenie z niewoli zmysłów.
  • Inwokacja o Siłę.
  • Inwokacja o Sprawiedliwość.
  • Inwokacja Uwielbienia.
  • Inwokacja Miłości.
  • Inwokacja o Miłosierdzie.
  • Inwokacja o większą Obfitość.
  • Inwokacja o moc Intuicji.

Najwyższe inwokacje eloimiczne: inwokacje do pierwszych zasad

Jest wielu uczniów Mistyki i Okultyzmu, którzy pragną przywoływać pierwsze zasady, zamiast Emanacji tych zasad. Aby nowicjusz mógł zostać właściwie pouczony, „Magia kabalistyczna i eloimiczna” przekazuje pełne wskazówki.

Guru Rakadazan, autor, uważa za właściwsze używanie inwokacji do rządzących Hierarchii, zgodnie ze wskazaniami tego rozdziału. Nie wszyscy są jednak tego samego zdania; ci zaś, którzy wolą inwokacje do Emanacji albo Zastępców Rządzących Hierarchii, mogą tak postąpić.

  • Inwokacje w sprawie potrzeb życiowych.
  • Uzdrowienie z choroby.
  • O sprawiedliwość i ochronę.
  • Pokój i zadowolenie.
  • Wyzwolenie od cierpienia.
  • Pokój Duszy; Prawość.
  • Nabożeństwa – Modlitwa Inwokacyjna.
  • Miłosierdzie i bezpieczeństwo.
  • Błogosławieństwa Duszy.

Inicjacja aryjska: tajemnice tantry, laja-jogi i mantra-jogi

Nauka tantry, laja-jogi i mantra-jogi aryjskich mędrców rozwijała się pomyślnie w rękach starożytnych. Aryjscy Mędrcy i riszi byli odkrywcami tych nauk psychicznego i duchowego rozwoju.

Tajemnice te znano i praktykowano na Wschodzie od niepamiętnych czasów. Mędrcy poświęcili całe stulecia skutecznemu odsłanianiu sił ukrytych w człowieku – w ciele, umyśle i duchu.

Z upływem czasu nauki te, pierwotnie służące szlachetnemu celowi, zdegenerowały się w rękach nieświadomych i pozbawionych skrupułów praktyków. W rezultacie święte tajemnice zostały błędnie zrozumiane i stopniowo wyszły z użycia.

  • Powodzenie w życiu codziennym.
  • Ćwiczenie pierwsze.
  • Drugie Dzieło.
  • Święta Mantra.
  • Rozwój jasnowidzenia i inwokacja Aniołów Stróżów.
  • Boska Mantra.

Święta sztuka

Klucz do sporządzania talizmanów podany w sześciu podręcznikach Magów. O Krzyżu. Różdżka magiczna. Miecz. Kadzidło. Świece. Pentagram. Heksagram. Ładowanie narzędzi. Woda święcona i olej. O stroju. Materiał szat. Ołtarz. Świeczniki. O kształcie narzędzi. Rozmiar wszelkich używanych przedmiotów. Atrament. Duchy żywiołów. Pora spotkań Kapłanów. Opuszczenie praktyki lub ćwiczenia. Wspólna praca dwóch lub większej liczby osób. Księgi wskazówek. Dzieło. Dzieło ograniczone. Krąg ochronny. Ćwiczenia oddechowe. Ćwiczenie szyszynki. Ćwiczenie młodości albo żywotności.

Opis fizyczny

„Magia kabalistyczna i eloimiczna” jest trzecim podręcznikiem Zakonu Magów. Zawiera 248 stron. Wydrukowano ją na importowanym pergaminie, w stylu rękopiśmiennym – tylko po jednej stronie arkusza – i oprawiono w prawdziwą skórę ze złoceniami.

Warunki

Osoby, które złożyły zobowiązanie Magów i stały się w ten sposób członkami pierwszego stopnia, po przekazaniu Zakonowi darowizny w wysokości 25 dolarów zostaną członkami trzeciego stopnia i otrzymają egzemplarz „Magii kabalistycznej i eloimicznej” do osobistego użytku. Będzie on pozostawał w ich posiadaniu tak długo, jak długo pozostaną wiernymi członkami Zakonu.


Komentarz historyczny i krytyczny

To katalog obietnic, nie ujawniony rytuał

Sekcja działa jak prospekt prywatnego kursu: nadaje naukom rangę dawnego sekretu, wymienia imponujący zakres tematów, podkreśla moralną czystość praktyki i kończy warunkami członkostwa oraz ceną. Pełnych inwokacji, sposobu „ładowania” przedmiotów czy ćwiczenia szyszynki tutaj nie ma.

„Kabalistyczna” w znaczeniu zachodnio-okultystycznym

Tekst łączy Psalmy, anioły i ideę dziesięciu emanacji z chrześcijańskim ezoteryzmem, tantrą, czakrami, mantrami oraz zachodnią magią ceremonialną. Jest to synkretyczna kabała okultystyczna w wersji autora, a nie reprezentatywny podręcznik żydowskiej kabały. Dziesięć „części Ojca” przypomina sefirot, ale autor nazywa je Eloim i przedstawia we własnym systemie.

Szyszynka nie jest „małym mózgiem”

Współczesna anatomia nie potwierdza istnienia drugiego, mistycznego mózgu ani wydzieliny będącej źródłem mocy magicznej. Szyszynka jest gruczołem dokrewnym kojarzonym przede wszystkim z wytwarzaniem melatoniny i regulacją rytmu dobowego. Określenie „mały mózg” bywa anatomiczną etymologią móżdżku, lecz Clymer utożsamia je w dalszym wywodzie właśnie z szyszynką.

Oddech i „Æth”

Spokojne oddychanie może wpływać na pobudzenie, uwagę i samopoczucie, ale nie dowodzi to wchłaniania nadnaturalnej energii z eteru. Æth jest w tym systemie nazwą metafizycznej „powszechnej siły”, nie terminem współczesnej fizjologii.

Medyczne obietnice

Wzmianki o leczeniu chorób psalmami, inwokacjami, dietą czy oddechem należy czytać jako świadectwo historycznych wierzeń i marketingu ruchu ezoterycznego. Nie są one dowodem skuteczności klinicznej i nie powinny zastępować diagnozy ani leczenia.

Melchizedek i tytuł broszury

Melchizedek jest postacią biblijną przedstawioną jako król Salemu i kapłan Boga Najwyższego; późniejsza tradycja chrześcijańska rozwinęła motyw „kapłaństwa na wzór Melchizedeka”. Broszura wykorzystuje tę symbolikę do nadania własnemu kapłaństwu starożytnego i sakralnego rodowodu. Oryginalna okładka zapisuje nazwę jako „Melchizadek”; w zwykłym polskim tekście zastosowano formę „Melchizedek”.

Słownik terminów

Oryginał Przekład Znaczenie w tym tekście
Eloim / Eloimic Eloim / eloimiczny Autorski lub środowiskowy wariant związany z imieniem Elohim; nie poprawiano go automatycznie na „elohimiczny”.
Æth Æth Nazwa metafizycznego ośrodka lub energii w systemie Zakonu; pozostawiona jako termin własny.
Invocation inwokacja Modlitewne albo rytualne wezwanie skierowane do Boga, anioła lub „Mocy Hierarchicznej”.
Hierarchic Powers Moce Hierarchiczne Byty lub siły uporządkowane w duchowej hierarchii według systemu autora.
Little / Mystic Brain Mały / Mistyczny Mózg Ezoteryczne określenie utożsamione w tekście z szyszynką; nie jest kategorią współczesnej neuroanatomii.
Wheel of Fire Koło Ognia Okultystyczna interpretacja czakry, połączona przez autora z „Okiem Śiwy”.
charged substances naładowane substancje Przedmioty lub materiały, którym rytuał miał nadawać szczególną moc.
en rapport wejść w więź / kontakt Francuski zwrot oznaczający ustanowienie szczególnego kontaktu lub dostrojenia.

Źródła