Jak przekazywać myśli na odległość

Ogólne

Historyczny tekst o telepatii i sugestii

Jak przekazywać myśli na odległość

How to Transmit Thought Messages – pastor Benjamin Fish Austin (B. F. Austin), przedruk z „Reason”

Wprowadzenie redakcji oryginału

Czytelnicy „Reason” zawdzięczają jego znanemu redaktorowi, pastorowi B. F. Austinowi, cykl artykułów o wielkim znaczeniu i wartości dla wszystkich zwolenników Nowej Myśli. Ukazują one, jak osiągać wyższy poziom w kształtowaniu charakteru, zdobywaniu powodzenia, rozwijaniu zdolności psychicznych oraz dochodzeniu do mądrości, siły i szczęścia. Z wielką przyjemnością przytaczamy pierwszy artykuł tego cyklu, który ukazał się w kwietniowym numerze pisma.

Przekład

To, co w minionych czasach uchodziło za „niemożliwe”, należy dziś do łatwych osiągnięć. Żyjemy w prawdziwej epoce cudów. Stoimy na pograniczu dokonań wspanialszych niż wszystko, co świat dotąd poznał. Najbardziej zdumiewające spośród osiągnięć obecnych i przyszłych wiążą się zaś z wykorzystywaniem naszych sił myślowych.

Żadne odkrycie naszej epoki nie ma większej wartości samoistnej niż telepatia, której powszechne uznanie wśród badaczy naukowych stanowi charakterystyczny znak naszych czasów.

Telepatia nie jest oczywiście niczym nowym, ponieważ ludzie od zawsze posługiwali się nią nieświadomie, a nieliczni adepci Wschodu od dawna świadomie korzystali z mocy przekazywania myśli. O odkryciu można mówić jedynie w odniesieniu do zrozumienia tej prawdy, poznania niektórych warunków, w jakich zjawisko zachodzi, oraz świadomego zastosowania naszych sił myślowych. Moc myśli jest jedną z postaci – prawdopodobnie pierwotną – owej wielkiej Siły, która stwarza i porusza światy. Jej badanie jest najbardziej praktycznie doniosłą ze wszystkich dziedzin ludzkiego poznania.

Zanim zajmiemy się stroną praktyczną, trzeba powiedzieć, że wszelkie staranne studia i badania, które umacniają w umyśle ucznia przekonanie, iż telepatia jest faktem oraz że przekazywanie myśli stanowi otwarty kanał pozwalający dotrzeć do odległych przyjaciół i wywierać na nich dobry wpływ, mają wielką wartość jako przygotowanie do działania. Powinniśmy ufać nie tylko zdolności specjalisty i adepta do przekazywania myśli. Musimy również jasno zrozumieć, że nie jest to szczególny dar nielicznych, lecz przywilej i moc dostępne wielu ludziom. Dawne słowa Pisma: „Miej wiarę w Boga”, należałoby uzupełnić słowami: „Miej wiarę w siebie” – bo taki jest w istocie ich prawdziwy sens.

Dzięki nauce, doświadczeniom i powodzeniu musimy przemienić wiarę w telepatię w wiedzę. Przy pozostałych warunkach równych miarą naszego sukcesu w przekazywaniu myśli jest bowiem w znacznej części silne przekonanie, że potrafimy dotrzeć do odległych przyjaciół.

Aby pomóc czytelnikowi umocnić to przekonanie, przyjrzyjmy się pokrótce świadectwom, na których opiera się nasza wiara w telepatię.

Wiele osób zauważyło, że człowiek zajęty innymi sprawami bardzo często zaczyna nagle myśleć o kimś, kto właśnie zamierza go odwiedzić. Ten powszechny fakt najłatwiej wyjaśnić ukrytym oddziaływaniem jednego umysłu na drugi.

W bardzo wielu przypadkach, gdy korespondencja między odległymi przyjaciółmi pozostawała zaniedbana przez całe lata, nagłe pragnienie nawiązania kontaktu po stronie jednej osoby zdaje się potajemnie budzić takie samo pragnienie u drugiej – i wysłane przez obie strony listy mijają się w drodze. Osoby sensytywne, takie jak Mollie Fancher i inni, potrafią podobno powiedzieć, kiedy ich przyjaciele zamierzają je odwiedzić, a nawet opisywać, gdzie w danej chwili znajdują się oni w drodze.

Niezliczoną liczbę razy zdarza się w towarzystwie, że dwie osoby jednocześnie zaczynają mówić to samo. W chwilach trudności i zagrożenia, gdy drgania mózgu człowieka wznoszą się znacznie ponad zwykły poziom, bliski krewny albo przyjaciel przebywający daleko nierzadko otrzymuje wyraźne wrażenie, że nieobecnej osobie grozi niebezpieczeństwo. Czasem cały obraz zdarzenia ma jakoby przebiec niewidzialnymi liniami drgań elektromagnetycznych łączącymi mózgi krewnych i osób pozostających w szczególnym powinowactwie. Odległy przyjaciel widzi wówczas zagrożonego w wodzie, rannego w bitwie albo spadającego z wysokości. Tak wiele należycie poświadczonych relacji ma potwierdzać podobne doświadczenia, że – zdaniem autora – żaden bezstronny człowiek, który je poznał, nie może wątpić w ich prawdziwość.

W doświadczeniach Towarzystwa Badań Psychicznych oraz eksperymentach prywatnych miało zostać jasno wykazane, że świadome próby dotarcia umysłem do innych umysłów poza kanałami zmysłowymi kończą się powodzeniem znacznie częściej, niż można wyjaśnić zbiegiem okoliczności lub przypadkiem. Na przykład w jednej serii doświadczeń przeprowadzonych przez komisję tego Towarzystwa próbowano przekazywać liczby dwucyfrowe. Ponieważ możliwych było dziewięćdziesiąt kombinacji, zgodnie z rachunkiem prawdopodobieństwa szansa sukcesu wynosiła zaledwie jeden do dziewięćdziesięciu. Tymczasem spośród sześciuset sześćdziesięciu czterech prób sto trzydzieści jeden miało zakończyć się powodzeniem. Szczególnie wyraźne rezultaty uzyskiwano podobno przy przekazywaniu dowolnie wybranych rysunków i figur geometrycznych – czasem odnoszono pełny sukces, czasem tylko częściowy, zawsze jednak pozostawało przekonanie, że doskonalsze warunki oraz większa wiedza i biegłość pozwoliłyby osiągnąć powodzenie całkowite.

Wskazówki dla eksperymentatorów

  1. Systematycznie studiuj literaturę dotyczącą tego zagadnienia. Szczególną uwagę poświęć warunkom, w których ma dochodzić do telepatii. Utwierdź się w przekonaniu, że zdolność telepatycznego przekazywania myśli innym jest naturalnym wyposażeniem rodzaju ludzkiego, a więc należy także do ciebie i nie stanowi szczególnego daru nielicznych.
  2. Do doświadczeń wybierz krewnego – mówi się bowiem, że delikatne linie drgań elektromagnetycznych łączą mózgi osób związanych więzami krwi – albo dawnego znajomego, z którego „magnetyzmem” pozostawałeś niegdyś w bliskim kontakcie. Możesz też wybrać osobę zajmującą się podobnymi badaniami, mającą zbliżone cele życiowe albo pracującą na rzecz tych samych reform, a zatem poruszającą się po podobnych liniach drgań myślowych.
  3. Za najdogodniejszą porę doświadczeń uznaj godzinę drugą w nocy. Jest to wprawdzie niewygodne, lecz przemawiają za tym istotne powody. O tej godzinie drgania zakłócające, wywoływane przez huk i szum ulicznego ruchu, szczęk maszyn oraz zmieszane drgania myślowe tłumu – które mają narażać subtelniejsze eteryczne prądy drgań mózgowych na zakłócenia – osiągają najmniejsze natężenie. Istnieje jeszcze jeden powód: osoba będąca przedmiotem doświadczenia będzie na ogół pogrążona we śnie. Sen uniemożliwi oczywiście świadome odebranie wiadomości, lecz nie przeszkodzi w jej rzeczywistym przyjęciu. Co więcej, ma ona wniknąć głębiej w naturę śpiącego, niż byłoby to możliwe w stanie czuwania. Jeśli więc chcesz przekazać sugestię zdrowia, nadziei, szczęścia lub powodzenia albo sugestię mającą zmienić czyjeś postępowanie, zdaniem autora najlepiej przesyłać ją przyjacielowi podczas snu.
  4. Podczas przekazywania myśli musisz silnie podtrzymywać wyobrażenie, że przyjaciel znajduje się blisko ciebie, a nie daleko – ponieważ duchowo rzeczywiście ma być blisko. Odległość dotyczy tylko oddzielonych ciał; w sferze umysłu i ducha zostaje praktycznie unicestwiona. Poczuj, że przyjaciel przebywa z tobą w pokoju. Wyobraź go sobie możliwie najdokładniej i ujmij sugestie w słowa. Wypowiadaj za niego myśl, postanowienie, nadzieję i pewność tak, jakby mówił on sam. Może to brzmieć: „Powracam do zdrowia; z całą pewnością szybko odzyskuję zwykłe siły”; albo: „Nigdy więcej nie tknę alkoholu. Mam siłę, aby przestać pić. Korzystam z tej siły – jestem wolny!”; bądź też: „Osiągnę wielkie powodzenie. Jestem zdolny do sukcesu – on należy do mnie!”. Celem ma być przeniesienie tych drgań myślowych do jego umysłu. Dlatego przemawiaj w jego imieniu, a nawet używaj jego imienia, aby wzmocnić oddziaływanie wiadomości.
  5. Większą wagę przywiązuj do docierania do osoby śpiącej lub zahipnotyzowanej niż do człowieka czuwającego, ponieważ wiadomość skierowana do umysłu subiektywnego podczas snu albo hipnozy ma być znacznie skuteczniejsza od tej, która trafia do umysłu obiektywnego. Świadome zrozumienie wiadomości przez przyjaciela może pod pewnym względem dawać większą satysfakcję, pamiętaj jednak, że – jeśli chodzi o wpływ sugestii – ma ona zawsze działać silniej na umysł subiektywny.
  6. Powtarzaj! Powtarzaj!! Powtarzaj!!! Dotrzeć z wiadomością do odległego umysłu to wielkie osiągnięcie. Pamiętaj, ile przeciwstawnych prądów i mieszających się drgań trzeba pokonać po drodze. Ciągłe spadanie kropli wody wydrąża kamień. Tak samo stałe wprowadzanie i popychanie małego prądu twojej myśli w rozległą sferę subiektywnego umysłu przyjaciela ma z czasem wytworzyć w nim prąd myślowy dość silny, aby pobudzić jego umysł obiektywny do działania – a wówczas postąpi on zgodnie z zaszczepioną sugestią, uznając ją za własną.
  7. Przesyłając myślową wiadomość, przemawiaj z autorytetem – zwłaszcza do śpiącego przyjaciela. Umysł subiektywny działa pod wpływem sugestii. Jest przyzwyczajony do posłuszeństwa. Lubi mieć Pana.
  8. Skup na wiadomości wszystkie siły umysłowe i duchowe. Odetnij się od świata zmysłów i egoistycznych pobudek, a na czas doświadczenia przeobraź się w osobowość osoby, na którą chcesz oddziaływać.

SPOSOBEM NA PRZEKAZYWANIE MYŚLOWYCH WIADOMOŚCI JEST ICH PRZEKAZYWANIE.

Korzystanie z tej mocy ma swoje słuszne granice. Kto dla egoistycznych celów wkracza w osobowość drugiego człowieka, sprowadza na siebie naturalne kary, które następują po każdym naruszeniu moralnego prawa jednostkowych praw i wolności, a w przyszłości także wyrzuty przebudzonego sumienia.

Komentarz historyczny i terminologiczny

Benjamin Fish Austin: kanadyjski pedagog, duchowny metodystyczny, pisarz i wydawca żyjący w latach 1850–1933. Po opowiedzeniu się za spirytyzmem został usunięty z posługi w Kościele Metodystycznym; później redagował pismo „Reason”.

New Thought – Nowa Myśl: amerykański ruch religijno-filozoficzny łączący pozytywne myślenie, autosugestię, duchowość oraz przekonanie o sprawczej sile umysłu.

Umysł subiektywny i obiektywny: dawne rozróżnienie między podatną na sugestię warstwą nieświadomą a świadomym umysłem; nie odpowiada ono wprost współczesnym kategoriom neuropsychologicznym.

Drgania elektromagnetyczne: historyczna hipoteza przedstawiona bez mierzalnego mechanizmu. Aktywność elektryczna mózgu nie stanowi dowodu na telepatyczne przekazywanie złożonych myśli.

Mollie Fancher: Amerykanka żyjąca w latach 1848–1916, znana w dawnej literaturze psychicznej jako „Brooklyn Enigma”.

Society for Psychical Research: brytyjskie Towarzystwo Badań Psychicznych, założone w 1882 roku. Przytoczone wyniki są twierdzeniem autora; bez pełnego protokołu nie można ocenić jakości doświadczeń.

Zgoda i autonomia: wpływanie na zachowanie śpiącej lub zahipnotyzowanej osoby bez jej wiedzy narusza współczesne standardy świadomej zgody.

źródło: B. F. Austin, „How to Transmit Thought Messages”, przedruk z pisma „Reason”, The Hindu Spiritual Magazine, t. IV, nr 6, sierpień 1909, s. 289–294.